امروزه با توجه به ضرورت‌های ناشی از همنوایی با الزامات تغییر در سطح جهانی و کاهش فاصله میان تکنولوژی جهانی و تکنولوژی موجود در ایران، نیازمند به کارگیری فنون، شیوه‌ها و رویکردهایی هستیم که فارغ از پیچیدگی‌های مرسوم و گاه دست و پاگیر مکانیزم‌های واردات، ما را به ابزار و راهکارهایی رهنمون شود که ضمن رعایت غنای نظری تئوری‌های روز جهانی، سریع‌ترین و اجرایی‌ترین راه ممکن را برای از بین بردن عقب‌ماندگی‌های موجود فراهم آورد.