روند ادغام‏ها و تلاش برای کاهش هزینه‏های تولید و تسخیر بازارهای جدید و بالقوه توسط خودروسازان بزرگ جهان همچنان ادامه دارد و آنان در این اندیشه‏اند که بازارها به چه تمهیداتی برای شهرسازی، پل سازی، احداث و اصلاح زیرگذرها، پارکینگ‏ها، اصلاح بافت هندسی شهرها، جاده‏ها و غیره نیاز دارد تا خودروهای جدید را در خویش جای دهند، خودروهای فرسوده را از رده خارج کنند و استانداردهایی را برای آلاینده‏ها، مصرف سوخت و عمر خودروها درنظر بگیرند.

پایان قرن بیستم با رشد، خلاقیت و فناوری در عرصه‏های گوناگون علمی، فرهنگی، صنعتی و غیره همراه بود و تولید انبوه، مهمترین محور فعالیت شرکت‏های بزرگ مانند خودروسازی‏ها به شمار می‏رفت اما اوایل قرن بیست و یکم موضوع مشتری‏مداری و حتی جلب خشنودی مشتری در مرحله بالاتر از تامین رضایت وی قرار گرفت و رقابت در عرصه تولید و ایجاد ظرفیت‏های مازاد عرضه به جایی رسید که خودروسازان و بسیاری از صنعتگران به فکر ادغام، کاهش هزینه‏ها، قرار گرفتن در شبکه‏های تامین و توزیع جهانی و استفاده از نتایج طراحی و مهندسی و تحقیقات سایر شرکت‏ها افتادند تا شانس بقا در آینده را بیابند و حجم تجارت جهانی و حمل و نقل کالا به گونه عجیبی رشد کرد.

خانوارهای متوسط و کم درآمد ایرانی و به خصوص کارمندان، دانشجویان و جوانانی که به دنبال سرمایه‎گذاری و سودآوری پول و پس‏انداز ماهانه و سالانه خود هستند، در سال‎های اخیر با سرمایه‎گذاری در بانک و گرفتن وام مسکن یا خرید خودرو، طلا و لوازم خانگی و نیز خرید سهام از طریق بورس اوراق بهادار تلاش کرده‎اند قدرت خرید پول و پس‎انداز خود را در شرایط تورمی حفظ کنند