فرایند توسعه اقتصادی در جمهوری اسلامی ایران در طول 30 سال گذشته بیانگر فراز و نشیب و شوک‌های مثبت و منفی بسیاری بوده است. دهه 60 و 70 میلادی سرآغاز افزایش درآمدهای ارزی ایران بود و افزایش ناگهانی بهای نفت در بازارهای جهانی باعث شد کشور به عنوان یکی از بزرگترین تولیدکنندگان نفت، بودجه لازم برای پیشبرد برنامه‌های اقتصادی خود را در اختیار داشته باشد و به عبارتی با رشد و توسعه قابل توجهی رو به رو شود. مهمترین پیامد این تحول، افزایش نرخ تولید ناخالص داخلی بود؛ به گونه‌ای که بین سال‌های 1969 تا 1977 نرخ رشد اقتصادی ایران سالانه 10 درصد گزارش شده است. در این دوره میل به احداث کارخانه مونتاژ خودرو در ایران باعث عقد قرارداد با شرکت انگلیسی تالبوت و تأسیس شرکت ایران ناسیونال شد که معروفترین خودروی ایرانی یعنی پیکان را به بازار عرضه کرد.

پس ازسال‌ها تفکر و تصمیم‌گیری، سرانجام در اوایل سال 2005 اعلام شد شرکت جنرال موتورز اروپا قصد دارد از سال 2008 نسل جدید خودروهای ساب (SAAB) را در آلمان تولید کند. بلافاصله دولت‌های سوئد و آلمان اعلام کردند از این تصمیم جنرال موتورز استقبال می‌کنند و مشوق‌هایی را نیز برای کارگران فعال در این پروژه درنظر خواهند گرفت.

کشور پهناور ایران به دلیل بهره‌مندی از منابع طبیعی، استقرار در مسیر کریدورهای ارتباطی شمال به جنوب و شرق به غرب، دسترسی به آب‌های آزاد و شرایط آب و هوایی خاص خود، از امکانات بالقوه و امتیاز رقابتی خاصی برای حمل و نقل برخوردار است. البته ساختار حمل و نقل عمومی کشور در طول دو دهه گذشته تغییرات محسوسی کرده که در جای خود قابل بررسی است.

شرکت «فابریکا ایتالیانا اتومبیلی تورینا» یا همان FIAT یکی از معروف‌ترین خودروسازان جهان است که در سال 1899 توسط «جیووانی اگنلی» تأسیس شد و خانواده او هنوز مالک و صاحب امتیاز این کارخانه بزرگ هستند. خودروهای کوچک و سریع فیات از نظر قیمت در حدی هستند که بیشتر مردم توان خرید آنها را دارند و به این دلیل در اغلب کشورها بازار خوبی به دست آورده‌اند.

پس از انقلاب سال 1917 روسیه و تشکیل نظام کمونیستی‏، توجه به کشاورزی و صنعت در دستور کار سیاستمداران اتحاد جماهیر شوروی سابق قرار گرفت. لزوم اتکا به داخل و اختلاف‌های سیاسی و عقیدتی شدید با بلوک غرب باعث تشدید رقابت و توجه به توسعه صنایع این کشور شد.

روز 24 دسامبر سال 1898 یعنی درست 108 سال پیش، یک جوان 20 ساله فرانسوی به نام «لویی رنو» خودروی بسیار ساده و کوچک خود را که نمونه تکامل یافته یک سه چرخه موتوری بود، همزمان با ایام پایانی سال و تعطیلات کریسمس در یکی از خیابان‌های شهر پاریس به حرکت در آورد.

نظریه پردازان و اقتصاددانان قرن بیستم، صنعت خودرو را به دلیل ویژگی‌های مهمی چون رشد و توسعه سریع‌تر نسبت به سایر صنایع، «صنعت صنایع قرن» نامیدند.

برزیل در مقایسه با بیشتر کشورهای در حال توسعه سابقه طولانی‌تری در زمینه توسعه صنعتی دارد. این کشور، به رغم مشکلات عمیق اجتماعی، نظیر توزیع ناعادلانه درآمد و وجود تبعیض‌نژادی، دستاوردهای چشمگیری در زمینه توسعه صنعتی و تکنولوژیک داشته است. برزیل، علاوه بر صدور انواع کالاهای سرمایه‌ای، مهندسی و با تکنولوژی برتر به کشورهای امریکای جنوبی، در برخی رشته‌ها همچون صنعت هواپیماسازی، صنایع نساجی، چرم و صنایع غذایی و برای مدتی در صنایع نظامی، توان رقابتی بالایی در بازارهای بین‌المللی از خود نشان داده است.

بازیافت خودروهای فرسوده فرایندی است که طی آن، قطعات و بدنه خودروهایی که عمر مفیدشان به پایان رسیده است، برای مصارف بهینه مورد استفاده مجدد قرار می‌گیرند. این فرایند صنعتی در واقع حلقه مهمی از زنجیره تولید است که استفاده مجدد از قطعات قابل بهره‌برداری و یا بازسازی شده را نیز به نوعی شامل می‌شود. در طول زمان نگرش صنعتی به مقوله بازیافت تغییرات فراوانی یافته است.

عراق پس از صدام، شاهد افول اقتصاد دولتی و انحصاری است و دوران گذار اقتصادی را تجربه می‏کند. به این ترتیب نوعی گرایش به خصوصی‏سازی، استقرار تجارت آزاد و تغییر ساختار و نظام اقتصادی در شرف پیدایش است.

صنعت خودروسازی پاکستان بیش از آن که یک صنعت بومی و متکی به دانش و فناوری داخلی باشد، وابسته به واردات قطعات، فناوری و مونتاژ خودروهای خارجی به ویژه خودروهای ژاپنی و کره‏ای است.