برخی کارشناسان صنعتی معتقدند که با وجود حمایت دولت از صنعت خودروسازی در جلوگیری از واردات خودروهای خارجی در 15 سال اخیر و تصویب تعرفه واردات بالای 100 درصد در سه سال گذشته، بسیاری از مداخله‌ها و هزینه‌های تحمیل‌شده از فضای نامساعد اقتصاد کلان کشور مانند بالابودن نرخ سود بانکی و هزینه‌های مالی خودرو‌سازان، دریافت عوارض و مالیات‌های گوناگون از صنعت خودرو، نوسانات و افزایش دائمی نرخ ارز و گران شدن هزینه واردات قطعات و مواد اولیه و ماشین‌آلات خارجی، تورم مزمن و ساختاری کشور و تثبیت قیمت خودرو یا افزایش قیمت خودرو زیر نرخ تورم و غیره این حمایت‌ها را در عمل ناتمام، غیر منطقی و غیر مؤثر کرده و سبب شده است صنایع خودروسازی نیز مانند سایر صنایع کشور در فضای غیر رقابتی و مشکلات ساختاری اقتصاد ایران کار کنند

سازمان تجارت جهانی روز پنجشنبه 5 خرداد 84 پس از 21 بار رد درخواست ایران (از سال 1996 تا 2004 میلادی) و مخالفت امریکا، سرانجام به آغاز مذاکرات مربوط به عضویت ایران در WTO رای داد. پذیرش آغاز گفت و گوها، به معنای موافقت با تشکیل گروه‏های مذاکره کننده و کار گروه ویژه برای بررسی روند تطبیق ساختار اقتصاد ایران بر مبنای دستورالعمل‏ها، تعهدات و الزامات سازمان تجارت جهانی است. از سال 2006 مذاکرات کار گروه ایران با حضور نمایندگان ایران و اعضای معرفی شده از سوی سازمان تجارت جهانی به منظور بررسی روند الحاق نهایی ایران به WTO آغاز می‏شود.

صنعت خودروسازی ایران که پیش از این به سبب محدود بودن دامنه تولیداتش به خودروهای قدیمی، از نظر اغلب منتقدان صنعتی فاقد مزیت‏های نسبی برای توسعه ارزیابی می‏شد، به دنبال تحولات پرشتاب و گسترده‏ای که از سال 1372 با تصویب قانون خودرو و ایجاد مراکز طراحی و مهندسی، بهبود کیفیت، افزایش تیراژ تولید و تنوع و ترکیب تولیدات رخ داد، توانست بسیاری از کارشناسان را به تجدیدنظر در ارزیابی‏های خود وادار کند

با افزایش تولید خودرو در ایران و برنامه تولید یک میلیون دستگاه در سال 83 و بیش از یک میلیون دستگاه در سال‏های آینده و همچنین حضور خودروسازان خارجی در بازار ایران، ضرورت ارائه راهکارهایی برای بهبود کیفیت، کاهش مصرف سوخت و کاهش قیمت خودرو متناسب با درآمد سرانه ایرانیان و عرضه خودرویی برای خانوارها و طبقه متوسط مطرح شده است.

اگرچه برخی کارشناسان اقتصادی و صاحبنظران تارخی سیاسی در ایران، سابقه صنعتی شدن کشور را بیش از 50 سال فعالیت و برنامه‎ریزی اقتصادی و صنعتی در چارچوب پنج برنامه عمرانی قبل از انقلاب و سه برنامه توسعه بعد از انقلاب ارزیابی کرده‎اند اما عده‎ای از کارشناسان معتقدند که صنعتی شدن ایران عملاً پس از اصلاحات ارضی آغاز شده است

همزمان با رشد صنعت خودروی سواری در ایران، تولید انواع کامیون، کامیونت و کشنده نیز در 40-30 سال اخیر مورد توجه قرار گرفته است. تولید کامیون از 3173 دستگاه در سال 48 به 5171 دستگاه در سال 77 رسیده و ظرفیت تولید کامیون در سال 83 معادل 38 هزار دستگاه است. در سال جاری بیش از 30 هزار دستگاه کامیون و کشنده در کشور تولید خواهد شد.

رشد صنعت لیزینگ در سال‎های 1381 به بعد، توجه بسیاری از کارشناسان، مدیران و مردم را به منظور استفاده از این روش و کارآمدتر کردن آن برای به وجود آوردن تعادل نسبی در بازار خودرو و ایجاد تقاضای موثر به خود جلب کرده است. برنامه‎ریزی‎ها نشان می‎دهد که سهم لیزینگ در فروش، بیشتر خواهد شد و این میزان به 80 درصد فروش بازار افزایش خواهد یافت. گزارش زیر با نگاهی به ابعاد صنعت لیزینگ، نکاتی را در این زمینه یادآور شده است.

لویی شوایتزر، رئیس هیئت عامل رنو روز 13 خرداد 1383 (3 ژوئن 2004) در مراسم پرده‏برداری از لوگان در محل سالن اجتماعات تکنوسانتر رنو در پاریس، در برابر 500 خبرنگار، عکاس و فیلمبردار از نقاط مختلف جهان، برنامه تولید خودروی لوگان با قیمت اولیه 5 هزار یورو را یک «شرط» خواند و با اطمینان اعلام کرد: مهندسان رنو این شرط را بردند و ما لوگان را در نقاط مختلف جهان با هدف 700 هزار دستگاه در سال 2010 تولید خواهیم کرد.